خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از بهار و زیبایی‌های طبیعت سخن می‌گوید، اما در عین حال از غم‌ها و دغدغه‌های درونی مانند عشق، دوری از یار، و پرسش‌های فلسفی درباره زندگی و اعمال انسان نیز یاد می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند گل، لاله، مرغ، آهو، و شیخ استفاده می‌کند تا احساسات خود را بیان کند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از ابیات مانند «داغی که بود بر جگر ما و لاله کو» حاوی احساسات عمیق و غمگینی هستند که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۹۵ - آمد بهار بر کف ساقی پیاله کو
آمد بهار بر کف ساقی پیاله کو
در صحن بوستان گل و بر دشت لاله کو ۱
گل کرده غنچه و قفس از جوش نوبهار
ای مرغ بال بسته تو را آه و ناله کو ۲
گردیده اند رام به صیاد آهوان
آن وحشی که بود به چشم غزاله کو ۳
کردی چو صفحه نامه اعمال خود سیاه
ای بوالفضول مزد کتاب و رساله کو ۴
بهر هوای نفس ز خلوت شدی برون
ای شیخ شهر طاعت هفتاد سال کو ۵
خط آمد و گرفت ز یار انتقام ما
ای آنکه بود صاحب چندین حواله کو ۶
ای سیدا ز عشق نشانی به دهر نیست
داغی که بود بر جگر ما و لاله کو ۷
در صحن بوستان گل و بر دشت لاله کو ۱
گل کرده غنچه و قفس از جوش نوبهار
ای مرغ بال بسته تو را آه و ناله کو ۲
گردیده اند رام به صیاد آهوان
آن وحشی که بود به چشم غزاله کو ۳
کردی چو صفحه نامه اعمال خود سیاه
ای بوالفضول مزد کتاب و رساله کو ۴
بهر هوای نفس ز خلوت شدی برون
ای شیخ شهر طاعت هفتاد سال کو ۵
خط آمد و گرفت ز یار انتقام ما
ای آنکه بود صاحب چندین حواله کو ۶
ای سیدا ز عشق نشانی به دهر نیست
داغی که بود بر جگر ما و لاله کو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۴ - آمد بهار و فیض نسیم بهار کو
گوهر بعدی:شماره ۴۹۶ - باشد به بام دیده من جای خواب تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
