شماره ۴۸۷ - شبها بود چراغم از دود آه بی تو

شبها بود چراغم از دود آه بی تو
چون شمع کشته دارم روز سیاه بی تو ۱

او را ز صبح و شامم باشد دعای حیات
محرابم آسمان است ای قبله گاه بی تو ۲

بر نقش پای هر کس از بی کسی زنم دست
دامن فشاند از من چون گرد راه بی تو ۳

بینم به پرده چشم خاصیت کتان را
شبها اگر به مهتاب سازم نگاه بی تو ۴

در کنج غم نشسته شب تا سحر به یادت
ریزم ز دیده انجم ای رشک ماه بی تو ۵

دیوار خانه ام بود پیوسته تکیه گاهم
رفتی و رفت بر باد پشت و پناه بی تو ۶

شاید که بر سر من روزی قدم گذاری
چون نقش پا نشینم سرهای راه بی تو ۷

جرمی که سر زد ای شاه بر سیدا ببخشای
یعنی که زنده بودن باشد گناه بی تو ۸