خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از عشق، دلتنگی و بازی‌های عاشقانه سخن می‌گوید. او از یار خود یاد می‌کند و احساسات خود را با تصاویر زیبا و استعاری مانند شانه زدن موها، تغافل در دیدار، و سوزن مژگان بلبل بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تصاویر به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۴۲۰ - بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم
بی جمالت در گلستان چاک چون گل می زنم
سینه را بر سوزن مژگان بلبل می زنم ۱
سبزه بیگانه روی بیابان نیستم
خط یارم حلقه بر پهلوی سنبل می زنم ۲
می کند خاموشی صیاد گیرا دام را
یار را از دور اگر بینم تغافل می زنم ۳
سیدا سودا اگر مشک خطای نیستم
شانه مشاطه ام دستی به کاکل می زنم ۴
سینه را بر سوزن مژگان بلبل می زنم ۱
سبزه بیگانه روی بیابان نیستم
خط یارم حلقه بر پهلوی سنبل می زنم ۲
می کند خاموشی صیاد گیرا دام را
یار را از دور اگر بینم تغافل می زنم ۳
سیدا سودا اگر مشک خطای نیستم
شانه مشاطه ام دستی به کاکل می زنم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - نگاه باده پرست تو برده از هوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
