شماره ۳۷۶ - یار سرکش را به زور ناله همدم کرده ایم

یار سرکش را به زور ناله همدم کرده ایم
این کمان را ما به بازوی نفس خم کرده ایم ۱

عشقبازی جان درآرد صورت دیوار را
عکس را در خانه آئینه آدم کرده ایم ۲

لب ز آب کاسه عیش خلایق شسته ایم
بوسه تر از دهان چشمه غم کرده ایم ۳

میهمان ما گریبان چاک می آید برون
بهر خود تا تکیه یی از دوش ماتم کرده ایم ۴

ما به بام قصر هستی چارزانو نشسته ایم
در زمین بی ته خود ریشه محکم کرده ایم ۵

کعبه را از راه دل پیش نظر آورده ایم
آستان خانه خود چاه زمزم کرده ایم ۶

از تماشای چمن پای نظر پیچیده ایم
عمرها از گریه هم چشمی شبنم کرده ایم ۷

داغ ما با خلق چون خورشید روشن گشته است
خویش را در عشق او مشهور عالم کرده ایم ۸

پای چون خورشید و مه بر هیچ در ننهاده ایم
چرخ می داند که ما این کارها کم کرده ایم ۹

سیدا با دود شمع خویش قانع گشته ایم
خاک در چشم چراغ جود حاتم کرده ایم ۱۰