شاعر در این متن از تجربیات تلخ خود در عشق و دوستی میگوید. او از آزمودن یار و اغیار و نهایتاً ناامیدی از وفاداری و صداقت دیگران سخن میگوید. همچنین، از درد هجر و جدایی و صبر ناپذیر بودن خود در این شرایط مینالد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و تجربیات شخصی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و تلخی در عشق نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
غزل ۲۸۹ - خوشست آن مه به اغیار آزمودم
به من خوش نیست بسیار آزمودم ۱
همان خوردم فریب وعدهٔ تو
ترا با آنکه صد بار آزمودم ۲
ز تو گفتم ستمکاری نیاید
ترا نیز ای ستمکار آزمودم ۳
به مهجوری صبوری کار من نیست
بسی خود را در این کار آزمودم ۴
به من یار است دشمنتر ز اغیار
که هم اغیار و هم یار آزمودم ۵
کسی کز عمر بهتر بود پیشم
نبود او هم وفادار آزمودم ۶
اجل نسبت به درد هجر وحشی
نه چندان بود دشوار ، آزمودم ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.