خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و پراحساس، از عشق و درد سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر زیبا و پرتنش، از آتش عشق، درد فراق، و سوزش دل می‌نالد. او از غم‌هایش، از دست دادن معشوق، و آتشی که در وجودش شعله می‌کشد، می‌گوید. خطوط شعر پر از استعاره‌های زیبا و احساسی است که عمق درد و عشق شاعر را نشان می‌دهد.

محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی با استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون عرق کردن' و 'آتش' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۳۷ - فگنده بر دلم عمریست مهر آن جبین آتش

فگنده بر دلم عمریست مهر آن جبین آتش
مرا چون رنگ گل زان روی باشد دلنشین آتش ۱

اگر چون لاله از داغ دل خود پرده بر گیرم
به تحسین شعله برخیزد بگوید آفرین آتش ۲

چو نامش بر زبان بردم ز چشمم خون به جوش آمد
ز دست او به جای لعل دارم در نگین آتش ۳

خط مشکین او دود از دماغ نافه بیرون کرد
رخش از حلقه های زلف زد در ملک چین آتش ۴

نهان تا کرد خط از چشم مردم خال رویش را
شده همچون سپند امروز خاکسترنشین آتش ۵

ز درد داغ دست خویش امشب خون عرق کردم
بود در دامنم برگ گل و در آستین آتش ۶

مرا سرگشته دارد در جهان سودای داغ او
چو خورشید جهان گرم است بازارم ازین آتش ۷

ز دست نفس از وسواس شیطان نیستم ایمن
به گرد خرمن ام برق است دهقان خوشه چین آتش ۸

به قصد کشتنم تا تیغ خون افشان علم کردی
به چشمم می نماید آسمان آب و زمین آتش ۹

به جای سبحه بر کف سیدا امشب خسی دارم
مرا چون غنچه گل می زند چین بر جنین آتش ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۳۶ - زین گلستان سرو قدی را نکردم رام خویش
گوهر بعدی:شماره ۳۳۸ - تا چو پروانه کشم شمع تو را در بر خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.