خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این شعر از آمدن فصل خزان و از بین رفتن زیبایی‌های بهار و باغ صحبت می‌کند. شاعر از غم و اندوه ناشی از این تغییرات، دوری از یار و از دست دادن آرامش و مهر درونی می‌نویسد. همچنین، از فرهاد و داغ غم او یاد می‌کند و در پایان به وضعیت غم‌انگیز چمن و سرو اشاره دارد.

مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غم و فراق نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

آمد خزان نسیم گل و یاسمن نماند
باد بهار رفت و هوای چمن نماند

تاراج کرد باد خزان اهل باغ را
در غنچه رنگ و در بر گل پیرهن نماند

بیرون شدم ز بیضه و گشتم اسیر غم
آسایشی که بود مرا در وطن نماند

صد ره به یار نامه نوشتم نکرد گوش
اکنون به نامبر چه نویسم سخن نماند

بگداختم ز گرمی خویش و به دیگران
مهری که بود در دل از آن سیمتن نماند

فرهاد همچو لاله برآمد ز کوهسار
داغ غمت شهید تو را در کفن نماند

بستند قمریان ز چمن بار سیدا
در شاخسار سرو به غیر از زغن نماند

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir