شماره ۲۵۹ - فلک به قامت پیر خمیده می ماند

فلک به قامت پیر خمیده می ماند
جهان بدیهه تاراج دیده می ماند ۱

نهال گر به نظر نیزه است خون آلود
به باغ سرو به تیر خزیده می ماند ۲

کدام صید گشادست سینه را چو هدف
که ابرویش به کمان کشیده می ماند ۳

ز جوش لاله و گل باغ شد چنان گلگون
که برگ تاک به دست بریده می ماند ۴

ز بس که اهل جهان خون یکدگر خوردند
سر سپهر بنار مکیده می ماند ۵

به دست سبزخطان جام لاله گون در باغ
به چشم آهوی سنبل چریده می ماند ۶

زمانه آب طراوت ز جوی گلشن برد
زمین باغ به جیب دریده می ماند ۷

درون جامه رنگین خویش دنیا دار
به کرمهای بریشم تنیده می ماند ۸

مکن نصیحت دنیا به مردم ای واعظ
که این سخن به حدیث شنیده می ماند ۹

دلم زیاد قفس سیدا ملول شد
به مرغ خانه صیاد دیده می ماند ۱۰