خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به توصیف طبیعت، عشق و رنجهای عاشقانه میپردازد. او از شعلهای در باغ، آهویی در دشت آرزو و تبسم غنچهها سخن میگوید، اما در عین حال از درد عشق و شمشیر عتاب معشوق شکایت دارد.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به رنجهای عشق و مفاهیم عمیق احساسی مناسب سنین نوجوانی به بالا است.
شماره ۲۴۵ - به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید
به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید
مبارک باد گویان بر سر گلها سپند آید ۱
به دشت آرزو بینم اگر از دور آهویی
نگه از دیده ام پیچیده بیرون چون کمند آید ۲
کدامین غنچه لب واکرده دکان تبسم را
به گوشم هر زمان آواز حلوای به قند آید ۳
دل ما را مده از دست ای کاکل به آسانی
چه خونها می خورد صیاد تا صیدی به بند آید ۴
مرا ای سیدا کشتست شمشیر عتاب او
کشیدن تیغ ابرو بر سر من تا به چند آید ۵
مبارک باد گویان بر سر گلها سپند آید ۱
به دشت آرزو بینم اگر از دور آهویی
نگه از دیده ام پیچیده بیرون چون کمند آید ۲
کدامین غنچه لب واکرده دکان تبسم را
به گوشم هر زمان آواز حلوای به قند آید ۳
دل ما را مده از دست ای کاکل به آسانی
چه خونها می خورد صیاد تا صیدی به بند آید ۴
مرا ای سیدا کشتست شمشیر عتاب او
کشیدن تیغ ابرو بر سر من تا به چند آید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - دل چون مطیع گشت چراغ نظر شود
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - آنها که تکیه بر کرم کبریا کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.