خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از استعاره‌های زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان مفاهیم عمیق عشق، عرفان و فلسفه زندگی استفاده می‌کند. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، خورشید، دریا و کوه برای انتقال احساسات و اندیشه‌های خود بهره می‌برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای خوانندگان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۳۰ - کوه را افغانم آتش در جگر می افگند
کوه را افغانم آتش در جگر می افگند
بحر را اشکم به گرداب خطر می افگند ۱
جود نیسان را چه باشد آبرو پیش صدف
در عوض هر قطره یی او را گهر می افگند ۲
دلربایان می کنند از یکدگر کسب هنر
گل ز طفلی غنچه را در فکر زر می افگند ۳
گوشه میخانه را زاهد به چشم کم مبین
هر که آنجا پا نهد او را بسر می افگند ۴
از بد و نیک امتیازی نیست خورشید مرا
پرتو خود را به هر دیوار و در می افگند ۵
چشم ما خو کرده چون یعقوب بر رخسار دوست
کور گردد هر که ما را از نظر می افگند ۶
سیدا گر از لبش گویم حدیثی در چمن
غنچه از گل پیش روی خود سپر می افگند ۷
بحر را اشکم به گرداب خطر می افگند ۱
جود نیسان را چه باشد آبرو پیش صدف
در عوض هر قطره یی او را گهر می افگند ۲
دلربایان می کنند از یکدگر کسب هنر
گل ز طفلی غنچه را در فکر زر می افگند ۳
گوشه میخانه را زاهد به چشم کم مبین
هر که آنجا پا نهد او را بسر می افگند ۴
از بد و نیک امتیازی نیست خورشید مرا
پرتو خود را به هر دیوار و در می افگند ۵
چشم ما خو کرده چون یعقوب بر رخسار دوست
کور گردد هر که ما را از نظر می افگند ۶
سیدا گر از لبش گویم حدیثی در چمن
غنچه از گل پیش روی خود سپر می افگند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - چشم او خون دل عاشق دمادم می خورد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - هر کس که زین محیط دم آب می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
