خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره‌ی سختی‌ها و محدودیت‌های زندگی است. او با وجود نامداری و شهرت، از تلخی عمر و محدودیت‌های تحمیل شده بر خود شکایت دارد. شاعر از بی‌تأثیری آه‌هایش و همچنین از این که دیگران غم خود را بر او تحمیل کرده‌اند، گله می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق و گاهی تلخ از زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۷ - غنچه‌ام خوبان غم خود دل‌نشینم کرده‌اند
غنچه‌ام خوبان غم خود دل‌نشینم کرده‌اند
صندل درد سر از چین جبینم کرده‌اند ۱
نام من پروانه‌ها در انجمن‌ها برده‌اند
شمع‌ها روشن ز آه آتشینم کرده‌اند ۲
در دل من آه آتشبار را نبود اثر
برق را پامال دست خوشه‌چینم کرده‌اند ۳
گرچه عریانم گریبان کسی نگرفته‌ام
دست را کوتاه‌تر از آستینم کرده‌اند ۴
نامدارم لیک عمر من به تلخی بگذرد
ز هر جای موم در زیر نگینم کرده‌اند ۵
سیدا خوبان گره از کار من نکشوده‌اند
گرچه چون بند قبا پهلونشینم کرده‌اند ۶
صندل درد سر از چین جبینم کرده‌اند ۱
نام من پروانه‌ها در انجمن‌ها برده‌اند
شمع‌ها روشن ز آه آتشینم کرده‌اند ۲
در دل من آه آتشبار را نبود اثر
برق را پامال دست خوشه‌چینم کرده‌اند ۳
گرچه عریانم گریبان کسی نگرفته‌ام
دست را کوتاه‌تر از آستینم کرده‌اند ۴
نامدارم لیک عمر من به تلخی بگذرد
ز هر جای موم در زیر نگینم کرده‌اند ۵
سیدا خوبان گره از کار من نکشوده‌اند
گرچه چون بند قبا پهلونشینم کرده‌اند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - بی تو در چشمم نگه در شیشه چون سیماب بود
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - وقت شد خط پا بر آن گلبرگ تر خواهد نهاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
