خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که از مضامین عاشقانه، فلسفی و اجتماعی بهره می‌برد. در آن از مفاهیمی مانند عشق، رنج، تقدیر، امید و ناامیدی صحبت شده است. شاعر از تشبیهات و استعاره‌های مختلف مانند پروانه و شمع، مرغ و دام، و گل و باد استفاده کرده تا احساسات عمیق انسانی را بیان کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک بالاتر از زندگی و احساسات است. همچنین ممکن است برخی از اشارات اجتماعی و عاشقانه برای سنین پایین نامناسب باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۱۱ - آهم امشب در چمن سرگشتگان را یاد کرد

آهم امشب در چمن سرگشتگان را یاد کرد
آشیان بلبلان را آسیایی یاد کرد ۱

آید از هر حلقه زنجیر آواز درا
بس که در کوی تو گوشم تا سحر فریاد کرد ۲

دل درا آغاز محبت کرد کار خود تمام
طفل من در تخته خوانی خویش را استاد کرد ۳

غنچه گل از نسیمی در گلستان تازه روست
می توان ما را به اندک التفاتی یاد کرد ۴

از وصال شمع چون پروانه گردد کامیاب
هر که ما را از برای سوختن امداد کرد ۵

گردش دوران کند خاکش به سر چون گردباد
هر که اینجا تکیه بر دیوار بی بنیاد کرد ۶

مرغ کاهل طبعم از دام فلک بیرون نرفت
عمر خود را صرف آب و دانه صیاد کرد ۷

عشق او ای سیدا دل را به درد غم سپرد
این ستمگر ملک خود را وقف بر اولاد کرد ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - شیرینی لب تو به شکر نداده اند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - تسخیر عکس روی تو دل چون هوس کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.