خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی، رنج‌های عاشقانه، و رابطه‌ی بین معشوق و عاشق سخن می‌گوید. تصاویر شاعرانه‌ای مانند زلف معشوق، سنبل، بید مجنون، و بلبل به کار رفته‌اند تا احساسات عمیق و گاه دردناک عشق را بیان کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند رنج عاشق و جدایی نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۶ - بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند
بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند
حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند ۱
مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد
بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند ۲
در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت
بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند ۳
شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است
سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند ۴
دست او از شانه می سازم جدا با زور آه
بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند ۵
سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است
مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند ۶
حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند ۱
مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد
بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند ۲
در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت
بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند ۳
شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است
سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند ۴
دست او از شانه می سازم جدا با زور آه
بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند ۵
سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است
مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - در گلستان بی‌تو اشک از چشم بلبل می‌چکد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
