شماره ۱۶۷ - چشم تو را طبیب کجا می کند علاج

چشم تو را طبیب کجا می کند علاج
این چشم را به دیدن کس نیست احتیاج ۱

تنگ آمدم ز دست دل بی قرار خود
چون غنچه خون خورد پدر از طفل بدمزاج ۲

آزاده از حکومت ایام فارغ است
از سرو هیچ کس نگرفتست خرج و باج ۳

ای شاه حسن صبر و تحمل ز من مخواه
از کشور خراب بخسته کسی خراج ۴

از بی ترددی سخنم ناشنیده ماند
این جنس را کشادن دکان دهد رواج ۵

بر دوش سیدا مفگن سایه ای هما
دیوانه را کجاست تمنای تخت و تاج ۶