خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که بیانگر نگرش و احساسات شاعر نسبت به زندگی، امیدها و باورهایش است. شاعر از چشمانداز خود به دنیا، امیدهایش به چرخ گردون، و عشق به یار سخن میگوید. همچنین، اشارهای به آزادی روح و عدم وابستگی به مکانهای مقدس دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۴ - دل را اسیر دام بلا می کنیم ما
دل را اسیر دام بلا می کنیم ما
کاری که می کنیم بجا می کنیم ما ۱
ما را به کعبه راهبری احتیاج نیست
ابروی یار قبله نما می کنیم ما ۲
امید خود به چرخ سیه کاسه می بریم
چشم طمع به دست گدا می کنیم ما ۳
از کو تهیست دامن ما پاک همچو گل
اندیشه کی ز روز جزا می کنیم ما ۴
ای سیدا به گرد خرامش نمی رسیم
خود را اگر چه باد صبا می کنیم ما ۵
کاری که می کنیم بجا می کنیم ما ۱
ما را به کعبه راهبری احتیاج نیست
ابروی یار قبله نما می کنیم ما ۲
امید خود به چرخ سیه کاسه می بریم
چشم طمع به دست گدا می کنیم ما ۳
از کو تهیست دامن ما پاک همچو گل
اندیشه کی ز روز جزا می کنیم ما ۴
ای سیدا به گرد خرامش نمی رسیم
خود را اگر چه باد صبا می کنیم ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - ای چمن آرا خزان گشتم بهاری ده مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.