خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به موضوعاتی مانند رهایی از تعلقات دنیوی، عشق الهی، انتظار و حسرت می‌پردازد. شاعر از بیخودی، انتظار بی‌پایان و عشق بی‌حد به معشوق الهی سخن می‌گوید و از تعلقات مادی و اعتبارهای دنیوی دوری می‌جوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و اصطلاحات صوفیانه دارد.
شماره ۵۸ - رویت گل سرسبد لاله زارها
رویت گل سرسبد لاله زارها
خطت متاع قافله نوبهارها ۱
در بوستان ز حسرت پابوس سرو تو
خمیازه می کشند لب جویبارها ۲
رفتار تو گرفته سر راه کبک را
تمکین تو شکسته سر کوهسارها ۳
ای چشمه حیات تغافل ز حد گذشت
موج سراب اشک من است آبشارها ۴
هرگز ز دیدنت نشود سیر چشم ما
بی انتهاست سلسله انتظارها ۵
تنگ است جامه گل رعنا به دوش من
آسوده ام ز پیرهن اعتبارها ۶
زین قوم مرده دل چه طمع می کند کسی
بینند پیش پا به چراغ مزارها ۷
وقت است سیدا ز پی بیخودی رویم
ما را گداخت پیرویی اختیارها ۸
خطت متاع قافله نوبهارها ۱
در بوستان ز حسرت پابوس سرو تو
خمیازه می کشند لب جویبارها ۲
رفتار تو گرفته سر راه کبک را
تمکین تو شکسته سر کوهسارها ۳
ای چشمه حیات تغافل ز حد گذشت
موج سراب اشک من است آبشارها ۴
هرگز ز دیدنت نشود سیر چشم ما
بی انتهاست سلسله انتظارها ۵
تنگ است جامه گل رعنا به دوش من
آسوده ام ز پیرهن اعتبارها ۶
زین قوم مرده دل چه طمع می کند کسی
بینند پیش پا به چراغ مزارها ۷
وقت است سیدا ز پی بیخودی رویم
ما را گداخت پیرویی اختیارها ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - خاک مجنون داد تا بر باد آه سرد ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
