شمارهٔ ۸۳ - در غزل است

دلبر من کودکست ناز نداند همی
روز مراتیره کرد راز نداند همی ۱

درد دل ریش من گر نشناسد سزد
رنج دل «آزورادباز»؟ نداند همی ۲

راست بعینه بتم ؛ به طبع چون آتش است
داند سوزندگی ؛ ساز نداند همی ۳

قدر دلم وصل او؛ داند نه هجر او
قیمت زر چون محک گاز نداند همی ۴

چشم ستمکار او؛ چون لب او کی بود
رفتن خوش همچو کبک، باز نداند همی ۵

کی چو قوامی رهم؛ تا به قیامت ز عشق
کم دل مسکین ز رنج، ناز نداند همی ۶

پای من از جای شد؛ در غم آن بت که او
دست چپ از دست راست؛ باز نداند همی ۷