شمارهٔ ۷۱ - در غزل است

نکنی ای بت ستمکاره
چاره عاشقان بی چاره ۱

از پی آن که سغبه تو شدیم
چه کنیمان ز عالم آواره ۲

شیرخواره که روی خوب تو دید
بر تو عشق آورد ز گهواره ۳

چه شود گر ز آه و ناله من
تر کنی زاب دیده رخساره ۴

بر سماع هزار دستان گل
جامه تن همی کند پاره ۵

ای قوامی تو را بخواهد کشت
به تهور نگار خونخواره ۶

اره بر سر نهاد عشق تو را
زیر تیشه گرفت یک باره ۷