خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری عاشقانه است که از عناصر طبیعت مانند گل، بلبل (عندلیب)، و باد برای بیان احساسات عاشقانه و دردهای عشق استفاده می‌کند. شاعر از عشق سخن می‌گوید و تأثیر آن را بر روح و روان توصیف می‌کند. همچنین، از فرار معشوق و ناله‌های بلبل به دلیل عشق به گل یاد می‌شود.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۶۲ - در غزل است

رنگ گل گوبی ز خون عندلیب آمیختست
عندلیب از عشق گل نالان به حلق آویختست ۱

بوستان در دولت گل گرد گلبن شاهوار
تاج یاقوتین ز تخت زمردین انگیختست ۲

گل به گلبن بر درفشان با کلاه لعل فام
راست گوئی بر قبای آبگون می ریختست ۳

از گیاه و مرغ ماو یار ما کمتر نه ایم
کاین درو آویختست و او ز ما بگریختست ۴

گرچه آموزم فراوانش نیاموزد همی
وان گل ناموخته با عندلیب آمیختست ۵

گر ز ما بگریختست آن دلنواز ما چرا
خویشتن را عشق او یک باره در ما بیختست ۶

زاتش عشق ای قوامی آبروی خود مبر
کانکه پیمود است باد او خاک بر خود بیختست ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۱ - در غزل است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۳ - در غزل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.