خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش ممدوح خود می‌پردازد و از ویژگی‌های مثبت او مانند بخشندگی، دانش‌آموزی، و توانایی در شاد کردن دیگران سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از نوروز و شادی‌های آن یاد می‌کند و برای ممدوح خود آرزوی موفقیت و خوشبختی می‌نماید.

این متن به دلیل استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی و مفاهیم عمیق اخلاقی و فرهنگی، برای نوجوانان و بزرگسالانی که با ادبیات فارسی آشنایی دارند مناسب است. کودکان ممکن است در درک کامل مفاهیم و زیبایی‌های آن دچار مشکل شوند.

مشاهده کامل

نوروز مبارک باد ای آیت فیروزی
هر روز تو را فتحی بادا ز فلک روزی

آراسته شد عالم آراسته کن مجلس
مرکب چه همی تازی کینه چه همی توزی

زآن چشمه خور کردند از پرده شب پیدا
تاپرده غم دری تا چشم عدو دوزی

در بند در دشمن، بگشای سر کیسه
تاسیم نیندازی تو نام نیندوزی

با جان نکورویان و اندرتن بدخواهان
چون آب همی سازی چون نار همی سوزی

آنی که گه و بیگه در سختی و در راحت
روز عدوت را شب شبهای مرا روزی

در هر سخنی با ما ده نادره بفزائی
در هر نفسی ما را ده نکته درآموزی

هم حرمت ضرائی هم حشمت سرائی
هم سید فردائی هم خواجه امروزی

ممدوح چو تو باید مداح چو من زیرا
من سر بتو افرازم تو رخ به من افروزی

هر روز که نو گردد بادی تو به شادی در
بنشانده ز دل انده بنشسته به نوروزی

«قوامی رازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir