خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از معشوق خود میخواهد که به دیگران توجه نکند و تنها در قلب او جای گیرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آفتاب و سرو، وفاداری و عشق عمیق خود را بیان میکند و هشدار میدهد که هوای سرد هوس با گلهای عشق او سازگار نیست.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته در شعر ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات داشته باشند.
شماره ۷۰۱ - به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!
به دیده جا دهدت گر رقیب دون، نروی!
چو آفتاب به هر روزنی درون نروی! ۱
به طفلی ار چه در آغوش غیر میرفتی
تو سرو نازِ جوانی شدی کنون نروی ۲
چو شعله جا به دلم کردهای، دگر زنهار
رقیب اگر دم سردی دمد برون نروی ۳
هوای سردِ هوس با گلت مناسب نیست
برون سینة عاشق به صد فسون نروی ۴
اگر به خاطر فیّاض ره کنی سهل است
ولیک در دل هر بلهوس درون نروی ۵
چو آفتاب به هر روزنی درون نروی! ۱
به طفلی ار چه در آغوش غیر میرفتی
تو سرو نازِ جوانی شدی کنون نروی ۲
چو شعله جا به دلم کردهای، دگر زنهار
رقیب اگر دم سردی دمد برون نروی ۳
هوای سردِ هوس با گلت مناسب نیست
برون سینة عاشق به صد فسون نروی ۴
اگر به خاطر فیّاض ره کنی سهل است
ولیک در دل هر بلهوس درون نروی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۰ - اگر چو شمع زمانی در انجمن بنشینی
گوهر بعدی:شماره ۷۰۲ - زلف او هر جانب افکندست دام غمزهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.