خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و دلبستگی سخن میگوید و از یار میخواهد که امروز را با او بگذراند و فردا را به او نسپارد. همچنین، از روزگار تاریک و سرنوشت نامعلوم خود شکایت میکند و خود را همچون زلفی سیاه و وامدهنده به خوبان میداند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی و عاشقانهٔ فارسی دارد.
شماره ۶۷۲ - جا بکوی یار ده ما را بجنّت جا مده
جا بکوی یار ده ما را بجنّت جا مده
قسمت ما را بما امروز ده فردا مده ۱
ای دل سرگشته روزت را سیه خواهند کرد
همچو زلف تیره خود را پر بخوبان وامده ۲
قسمت ما را بما امروز ده فردا مده ۱
ای دل سرگشته روزت را سیه خواهند کرد
همچو زلف تیره خود را پر بخوبان وامده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۱ - خوش به کام همه در ساختهای یعنی چه
گوهر بعدی:شماره ۶۷۳ - یک شب ترا بغل نگرفتم چه فایده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.