هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر احساسات شاعرانه‌ای است که در آن شاعر از آرزوهای برآورده نشده، عشق و پرواز روح سخن می‌گوید. او به دنبال رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به آرامش و وصال معشوق است. شاعر از ناله‌های بی‌گره و شکوه‌های نازک زندگی می‌گوید و به دنبال آن است که پرده‌ها را کنار زده و به حقیقت وجودی خود دست یابد.
رده سنی: 15+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق، رهایی و جستجوی معنوی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۶۲۸ - تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟

تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
کی بود کی، خویش را در دام پرواز افکنیم ۱

گوشة امنی ندارد گلشن وارستگی
خویش را در مأمن چنگال شهباز افکنیم ۲

بی‌خراش سینه زلف بی‌گره دان ناله را
پیچ و تابی چند در ابریشم ساز افکنیم ۳

شکوه نازک شد ندارد تاب آسیب نقاب
پردة پوشیدگی از چهرة راز افکنیم ۴

ناز بالش از پر عنقا کنیم از بهر خواب
پهلوی راحت اگر بربستر ناز افکنیم ۵

وقت آن آمد که با گل در چمن هر صبحگاه
از صدای خنده آوازی به آواز افکنیم ۶

در هوای وصل او فیّاض هر دم از شتاب
صد گره بر بال و پر از شوق پرواز افکنیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲۷ - آهی از دل از پیِ دفعِ‌گزندی می‌کشیم
گوهر بعدی:شماره ۶۲۹ - حاشا که غیر عشق حدیث دگر کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.