شماره ۵۹۷ - جمال شاهد رحمت فزاید از گنهم

جمال شاهد رحمت فزاید از گنهم
که خال چهرة عفوست نامة سهیم ۱

به نقد هستی من سکّه فنا زده‌اند
به ملک فقر کنون عمرهاست پادشهم ۲

سرم به گنبد گردون فرو نمی‌آید
که در قلمرو دیگر زدند بارگهم ۳

عجب که تا به ابد هم رسم به منزل وصل
که عشق او ز ازل کرده است رو به رهم ۴

ز شرمگینی آن نازنین چنان خجلم
که در نظارة او آب می‌شود نگهم ۵

به پر شکستگی خویش الفتی دارم
که تنگنای قفس را به گلستان ندهم ۶

چنان ز خواب عدم جستم از ازل فیّاض
که تا ابد نتوانم نهاد دیده به هم ۷