این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، حالات روحانی و وجدآور سماع (رقص صوفیانه) را توصیف می‌کند. شاعر از عناصری مانند نور، نغمه، طنبور، گل‌ها، و شراب برای بیان حالت مستی معنوی و عشق به معشوق (الهی یا زمینی) استفاده کرده است. همچنین، اشاره‌هایی به داستان‌های عاشقانه مانند مجنون و لیلی دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد و مناسب‌تر است برای سنین بالاتر که درک بهتری از ادبیات عرفانی دارند.
شماره ۴۹۶ - عالم رود ز طنطنة نور در سماع
دست ار فشاند آن شجر طور در سماع ۱
آید به ذوقِ نالة مستانه‌ام به بزم
تا خون نغمه در رگ طنبور در سماع ۲
تا دم زدم ز زمزمة اتّحاد دوست
دل یافت ذوق نغمة منصور در سماع ۳
تا طرح جلوه در چمن افکند مست من
آمد ز ذوق غنچة مستور در سماع ۴
گر در بهشت بوی تو گیرد سراغ ما
آید به ذوق جلوة ما حور در سماع ۵
با یاد لیلی ار همه بر نوک دشنه است
مجنون پابرهنه کند شور در سماع ۶
فیّاض تا ز لعل تو در باغ نکته گفت
تاکست در ترانه و انگور در سماع ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
