خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به بیان احساسات عمیق و دردهای درونی می‌پردازد. شاعر از تنگی دل، رازهای پنهان، و غم‌هایش سخن می‌گوید و از طبیعت و عناصری مانند گل و بلبل برای بیان این احساسات استفاده می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند صلح، جنگ، و لطف الهی اشاره شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند جنگ و دردهای درونی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۲۰ - ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهد
ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهد
در سینه‌اش نخست دل سنگ می‌دهد ۱
شادم ز تنگی دل خود کایزد از ازل
درد تو بیشتر به دل تنگ می‌دهد ۲
سیمای چهره رازِ دل خسته فاش کرد
گر شیشه نم برون ندهد رنگ می‌دهد ۳
بلبل حکایت غم ما می‌کند به گل
درد دلی که شرح به آهنگ می‌دهد ۴
منّت برای صلح زنارش چه می‌کشی
فیّاض غمزه کام تو در جنگ می‌دهد ۵
در سینه‌اش نخست دل سنگ می‌دهد ۱
شادم ز تنگی دل خود کایزد از ازل
درد تو بیشتر به دل تنگ می‌دهد ۲
سیمای چهره رازِ دل خسته فاش کرد
گر شیشه نم برون ندهد رنگ می‌دهد ۳
بلبل حکایت غم ما می‌کند به گل
درد دلی که شرح به آهنگ می‌دهد ۴
منّت برای صلح زنارش چه می‌کشی
فیّاض غمزه کام تو در جنگ می‌دهد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - نه همین دل در برم چون مرغ بسمل می‌جهد
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - مویش وظیفة شب دیجور می‌دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
