خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به انتقاد از معاندان و دروغگویانی می‌پردازد که بدون پایه و اساس سخن می‌گویند و ادعاهای بی‌اساس دارند. شاعر از بی‌وفایی و بی‌حقیقتی این افراد گلایه می‌کند و تأکید می‌کند که سخنان آنان فاقد ارزش و اصالت است.
متن دارای مفاهیم انتقادی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۹۱ - معاندان که سخن ناشنوده می‌گویند
معاندان که سخن ناشنوده می‌گویند
نگفته می‌شنوند و نبوده می‌گویند ۱
دروغْ لافیِ بیدار طالعان چه بلاست
که فارغند و ز بخت غنوده می‌گویند ۲
ز لاف مهر خجل نیستند بلهوسان
نکشته تخم، حدیث دروده می‌گویند ۳
به حرف اهل دل انگشت رد منه زنهار
که این گروه سخن آزموده می‌گویند ۴
ببزم فخر ز عرض هنر تهی‌دستان
حدیث سلسله وحرف دوده می‌گویند ۵
ببزم سینه‌ام این خوش تبسّمانِ نگاه
حدیث جوهرِالماسِ سوده می‌گویند ۶
ز صاف آینگی طوطیان هندِ خطت
سخن ز زنگ تکلّف ز دوده می‌گویند ۷
نگفته می‌شنوند و نبوده می‌گویند ۱
دروغْ لافیِ بیدار طالعان چه بلاست
که فارغند و ز بخت غنوده می‌گویند ۲
ز لاف مهر خجل نیستند بلهوسان
نکشته تخم، حدیث دروده می‌گویند ۳
به حرف اهل دل انگشت رد منه زنهار
که این گروه سخن آزموده می‌گویند ۴
ببزم فخر ز عرض هنر تهی‌دستان
حدیث سلسله وحرف دوده می‌گویند ۵
ببزم سینه‌ام این خوش تبسّمانِ نگاه
حدیث جوهرِالماسِ سوده می‌گویند ۶
ز صاف آینگی طوطیان هندِ خطت
سخن ز زنگ تکلّف ز دوده می‌گویند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - دلم با زاهدان دیگر به صد اعزاز ننشیند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - یاد عیشی کز رخت شب‌های ما مهتاب بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
