شماره ۳۴۶ - آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند

آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند
صاف رضا ز درد تحمّل فشرده‌اند ۱

غافل مشو ز ساغر سرشار التفات
کاین جرعه را ز تیغ تغافل فشرده‌اند ۲

سودای مغزکاوِ دماغ دل مرا
از پیچ و تاب طرّة کاکل فشرده‌اند ۳

نازک ترست شکوه‌ام از بوی گل، مگر
این ناله را ز نالة بلبل فشرده‌اند؟ ۴

تا داده‌اند طبع مرا آب و رنگ فکر
خون از رگ هزار تأمّل فشرده‌اند ۵

سودائیان فکر به تشبیه زلف یار
خوناب حسرت از دل سنبل فشرده‌اند ۶

تا چهره‌اش به آب نزاکت سرشته شد
از لاله رنگ و نازکی از گل فشرده‌اند ۷

در عهد زلفش از رگ اندیشه اهل فکر
سودای امتناع تسلسل فشرده‌اند ۸

دلدادگان عشق ز شریان آرزو
خون فساد عرض تجمّل فشرده‌اند ۹

مردان عشق در گذر سیل حادثات
پای ثبات سخت‌تر از پل فشرده‌اند ۱۰

فیّاض آبروی دو عالم مجرّدان
از گوشة ردای توکّل فشرده‌اند ۱۱