خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به بیان احساسات و حالات درونی شاعر در مواجهه با عشق و جذابیت معشوق میپردازد. شاعر از فریبندگی عشق، وعدههای دور و دراز، حسرت وصال، و تضادهای عاطفی سخن میگوید. همچنین، از تشبیهات و استعارههای زیبا مانند 'شب تاریک موسی' و 'چراغ طور' استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعارهها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۳۰۹ - فریب جنّتم در عشق کی مغرور میسازد
فریب جنّتم در عشق کی مغرور میسازد
کجا بیطاقتی با وعدههای دور میسازد ۱
چسان حسرتکش کویش به جنّت میشود راضی!
هماغوش خیال او کجا با حور میسازد! ۲
هر آتش کی تواند دودم از هستی برآوردن!
شب تاریکِ موسی را چراغ طور میسازد ۳
گر اقبال بلند سایة زلف بتان نبود
که روز روشن ما را شب دیجور میسازد؟ ۴
چنان اندیشة شهد لبش گیرد در آغوشم
که بر من خوابگه را خانة زنبور میسازد ۵
کجا بیطاقتی با وعدههای دور میسازد ۱
چسان حسرتکش کویش به جنّت میشود راضی!
هماغوش خیال او کجا با حور میسازد! ۲
هر آتش کی تواند دودم از هستی برآوردن!
شب تاریکِ موسی را چراغ طور میسازد ۳
گر اقبال بلند سایة زلف بتان نبود
که روز روشن ما را شب دیجور میسازد؟ ۴
چنان اندیشة شهد لبش گیرد در آغوشم
که بر من خوابگه را خانة زنبور میسازد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۸ - ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.