خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و دردآلود است که از عشق نافرجام، رنج‌های عشقی و ناتوانی در التیام زخم‌های دل سخن می‌گوید. شاعر از عناصری مانند خون دل، گل، زخم، شانه، مو، نمک داغ چشم و دریا برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. در پایان نیز به فیّاضی و بخشندگی اشاره می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه‌ای است که با درد و رنج همراه است و درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۳۰۳ - چون صبا از گل تو بو گیرد
چون صبا از گل تو بو گیرد
اول از خون دل وضو گیرد ۱
شانه هر شب حساب دل‌ها را
از سر زلف مو به مو گیرد ۲
زخم دل را نمی توانم بست
لب دریا کجا رفو گیرد! ۳
گر بخندد به روی مرهم داغ
نمک داغ چشم او گیرد ۴
مفت فیّاض دان که محتسبش
دست در گردن سبو گیرد ۵
اول از خون دل وضو گیرد ۱
شانه هر شب حساب دل‌ها را
از سر زلف مو به مو گیرد ۲
زخم دل را نمی توانم بست
لب دریا کجا رفو گیرد! ۳
گر بخندد به روی مرهم داغ
نمک داغ چشم او گیرد ۴
مفت فیّاض دان که محتسبش
دست در گردن سبو گیرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیرد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - دماغم باج ذوق از نشئة سرشار می‌گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
