خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از مولانا یا یکی از شاعران عارف دیگر است که با تصاویر شاعرانه و نمادین، مفاهیم عرفانی مانند عشق، شوق معنوی، پرواز روح و جستجوی حقیقت را بیان می‌کند. عناصری مانند مرغان دیبا، عنقا، شاهین و صحرا به‌عنوان نمادهایی از سفر روحانی و عشق الهی به‌کار رفته‌اند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک ظرافت‌های ادبی و فلسفی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸۴ - بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پرد
بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پرد
رنگ از رخسارة مرغان دیبا می‌پرد ۱
در محیط عشقم از بیم خطرناکی چه باک
کشتی شوقم به بال موج دریا می‌پرد ۲
نامة گمگشتگان بر بال عنقا بسته‌اند
چشم بر راهانِ ما را دیده بیجا می‌پرد ۳
جلوة شاهین بدست نو شکارم دیده است
مرغ روح من که در اوج تمنا می‌پرد ۴
شوق اگر پر می‌دهد بی پای رفتن صعب نیست
تشنة ریگ روان صحرا به صحرا می‌پرد ۵
در کمین مطلب نایاب دام افکنده‌ایم
دم فرو بند ای نفس پیرا که عنقا می‌پرد ۶
ز آشنائی‌ها ز بس فیّاض رم‌ها خورده‌ایم
هر که نام ما برد رنگ از رخ ما می‌پرد ۷
رنگ از رخسارة مرغان دیبا می‌پرد ۱
در محیط عشقم از بیم خطرناکی چه باک
کشتی شوقم به بال موج دریا می‌پرد ۲
نامة گمگشتگان بر بال عنقا بسته‌اند
چشم بر راهانِ ما را دیده بیجا می‌پرد ۳
جلوة شاهین بدست نو شکارم دیده است
مرغ روح من که در اوج تمنا می‌پرد ۴
شوق اگر پر می‌دهد بی پای رفتن صعب نیست
تشنة ریگ روان صحرا به صحرا می‌پرد ۵
در کمین مطلب نایاب دام افکنده‌ایم
دم فرو بند ای نفس پیرا که عنقا می‌پرد ۶
ز آشنائی‌ها ز بس فیّاض رم‌ها خورده‌ایم
هر که نام ما برد رنگ از رخ ما می‌پرد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - کس جان ز زخم خنجر مژگان نمی‌برد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - گر نسیم صبحگاهی گلستان می‌پرورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
