شماره ۲۸۲ - امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد

امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد
در دل خیال کیست که خوابم نمی‌برد! ۱

عمری است پای در گلم از گریه، چون کنم!
این سیل تندِ خانه خرابم نمی‌برد ۲

از ضعف نیست قوّت از خویش رفتنم
وامانده‌ام چنان که شرابم نمی‌برد ۳

راضی شدم به صلح ولی شهد آشتی
از کام تلخی شکرابم نمی‌برد ۴

وز نالة شبانه جگر سوختم چه سود
کان مست ره به بوی کبابم نمی‌برد ۵

لطفم خراب کرده به نوعی که تا ابد
از جا فریب ناز و عتابم نمی‌برد ۶

خضرم که می‌شود! که درین وادی خطر
همراهی درنگ و شتابم نمی‌برد ۷

آشفتة علاقة دستارم آن چنان
کز ره فریب طرف نقابم نمی‌برد ۸

فیّاض همدمان ز بس از من رمیده‌اند
در آب اگر دهند گم آبم نمی‌برد ۹