شماره ۲۸۰ - دوران حیله باز زما روبرو برد

دوران حیله باز زما روبرو برد
یک نان دهد به ما و هزار آب رو برد ۱

گردون تنگ عیش به یک قرص ساختست
صبح از دهن بر آرد و شامش فرو برد ۲

دوشم که زیر بار جهان بود سال‌ها
آن قوّتش نماند که بار سبو برد ۳

از جویبار جدول زخمم گل بهشت
پیوسته آب در چمن رنگ و بو برد ۴

از خنجر تو یافت لب چاک سینه‌ام
فیضی که زخم بلهوسان از رفو برد ۵

بر کس مباد آنکه برد راه جستجو
دزدیده دیدن تو که دل روبرو برد ۶

فیّاض من نمی‌روم اما کمند شوق
می‌خواهدم که موی کشان سوی او برد ۷