شماره ۲۵۳ - کسی که صبر به جنگ عتاب می‌آرد

کسی که صبر به جنگ عتاب می‌آرد
کتان به عربدة ماهتاب می‌آرد ۱

اگر دلی چو خمت نیست سر به خشت مزن
فراخ حوصله تاب شراب می‌آرد ۲

مراست بخت سیه کاسه‌ای که همچو حباب
تهی پیاله ز دریای آب می‌آرد ۳

سخن ز بخت نگویی به بزم زنده‌دلان
که این حدیث چو افسانه خواب می‌آرد ۴

هزار مسئلة شرح بیقراری را
بدیهة سر زلفش جواب می‌آرد ۵

رخ از پیاله برافروخت وه که این جادو
ستاره می‌برد و آفتاب می‌آرد ۶

درون پرده ترا دید و محو شد فیّاض
نقاب اگر بگشایی که تاب می‌آرد؟ ۷