خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غنایی است که در آن شاعر از درد دوری معشوق و زخمهای عشق میگوید. او از نگاه معشوق، شرم و حیا، و تأثیر نوروز و بهار در باز شدن غنچهها سخن میگوید. همچنین، شاعر به تضادهای عاشقانه مانند شادی و ماتم در دیدار معشوق اشاره میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۴۴ - ز من دور آن پری پیکر به صد دستور میگردد
ز من دور آن پری پیکر به صد دستور میگردد
به دل نزدیکتر از جان به ظاهر دور میگردد ۱
برای زخم تیرش سینة بیطالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور میگردد ۲
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور میگردد ۳
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید!
که درصد پرده از شرم تو گل مستور میگردد ۴
پلاس محنت فیّاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور میگردد ۵
به دل نزدیکتر از جان به ظاهر دور میگردد ۱
برای زخم تیرش سینة بیطالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور میگردد ۲
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور میگردد ۳
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید!
که درصد پرده از شرم تو گل مستور میگردد ۴
پلاس محنت فیّاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور میگردد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - سخن ز تنگیت اندر دهن نمیگنجد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - ز اشک گرم من آتش کباب میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.