خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از فراق و هجران معشوق سخن می‌گوید. شاعر از درد دوری و آرزوی دیدار محبوب می‌نالد و از شکستن رنگ حیا، ریختن گل جگر، و شکستن دل در غم معشوق یاد می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به پایداری جان در هوای معشوق دارد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۰ - چون مُهر لب به شکوة آن تندخو شکست
چون مُهر لب به شکوة آن تندخو شکست
رنگ حیا به چهرة محجوب او شکست ۱
دل کرد آرزو که ببوسد لبش به خواب
صد جا ز بیم، رنگِ رخ آرزو شکست ۲
چون گل جگر ز هجر ویم لخت لخت ریخت
دل همچو غنچه در غم او تو بتو شکست ۳
تن خاک گشت و جان به هوای تو پایدار
صد شکر می نریخت اگرچه سبو شکست ۴
فیّاض چون نهان کنم این غم! که بارها
رنگ رخ مرا نگهش رو به رو شکست ۵
رنگ حیا به چهرة محجوب او شکست ۱
دل کرد آرزو که ببوسد لبش به خواب
صد جا ز بیم، رنگِ رخ آرزو شکست ۲
چون گل جگر ز هجر ویم لخت لخت ریخت
دل همچو غنچه در غم او تو بتو شکست ۳
تن خاک گشت و جان به هوای تو پایدار
صد شکر می نریخت اگرچه سبو شکست ۴
فیّاض چون نهان کنم این غم! که بارها
رنگ رخ مرا نگهش رو به رو شکست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - تا صبا طرف نقاب از روی رخشانی شکست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - درمانده دل به کار من و من به کار دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
