خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری با محوریت مفهوم دوگانگی و پیچیدگی آتش است که هم میتواند ویرانگر باشد و هم روشنگر. شاعر از آتش به عنوان نمادی از عشق، درد، حقیقت و حتی آزمون الهی (مانند داستان موسی و ابراهیم) استفاده میکند. همچنین، به ناپایداری دنیا و لذتهای زودگذر آن اشاره دارد که امروز مانند آب گوارا و فردا چون آتش سوزان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی پیچیدهای است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و دینی (مانند داستان موسی و ابراهیم) ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۲۹ - چارة ما بیدلان در دفع سودا آتش است
چارة ما بیدلان در دفع سودا آتش است
آنچه آبی میزند بر آتش ما آتش است ۱
نوش و نیش هر دو عالم یک حقیقت بیش نیست
آنچه موسی را چراغ خانه ما را آتش است ۲
بر خلیل آتش گلستانست و بر ما دود دل
آتش او آتش است و آتش ما آتش است ۳
سوختند از حسرت شمشیر او لبتشنگان
مینماید در نظرها آب اما آتش است ۴
مستی دنیا خمار طرفهای دارد ز پس
عیشها فیّاض امروز آب و فردا آتش است ۵
آنچه آبی میزند بر آتش ما آتش است ۱
نوش و نیش هر دو عالم یک حقیقت بیش نیست
آنچه موسی را چراغ خانه ما را آتش است ۲
بر خلیل آتش گلستانست و بر ما دود دل
آتش او آتش است و آتش ما آتش است ۳
سوختند از حسرت شمشیر او لبتشنگان
مینماید در نظرها آب اما آتش است ۴
مستی دنیا خمار طرفهای دارد ز پس
عیشها فیّاض امروز آب و فردا آتش است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - ناز آتش، غمزه آتش، خویِ سرکش آتش است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - تجرید و تجرّد ره کاشانه عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.