شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست

گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
به چشم من همه اوضاع دهر ناسازست ۱

به بزم دوست مرا ناله شادیانة اوست
بلی فغان نی از بهر دیگران سازست ۲

ز هر چه غیر تو عمریست بی‌نیاز شدیم
به ما هنوز نگاه تو بر سر نازست ۳

جراحت تو نهان در میان جان دارم
که زخم‌های تو از زخمِ غیر ممتازست ۴

چه لذّتست به تیغش که همچو گل فیّاض
دهان زخم زخمیازه تا ابد بازست ۵