خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق و دل‌بستگی شاعر به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از بیماری دل و حسرت عشق می‌نالد و به توصیف زیبایی‌های معشوق مانند ابرو، لب، زلف، خط و خال می‌پردازد. همچنین، او از شکایت‌های معمول در عشق فاصله گرفته و شکرگزار است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۰۸ - از عشق که جان در تن بیمار حزین است
از عشق که جان در تن بیمار حزین است
معشوق مزلّف نفس باز پسین است ۱
عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم
یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است ۲
می‌خواست مدام از لب ما شکر زند دم
صد شکر که آیین شکایت نه چنین است ۳
معشوق مزلّف نفس باز پسین است ۱
عمری صفت زلف و خط و خال تو کردیم
یک بار نگفتیم در ابروی تو چین است ۲
می‌خواست مدام از لب ما شکر زند دم
صد شکر که آیین شکایت نه چنین است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷ - مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹ - حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
