خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین از عشق، امید، حسرت و رنج سخن می‌گوید. شاعر از گل‌های بی‌رنگ عشق، ساغر زهر غم و آرزوی به خون تپیده یاد می‌کند و از دل و دیده می‌خواهد که غم را تحمل کنند. نقش پای یار و تابوت نیز به عنوان نمادهایی از عشق و مرگ ذکر شده‌اند.
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'ساغر زهر غم' و 'آرزوی به خون تپیده' ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامناسب باشد.
شماره ۱۰۰ - گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست
گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست
ساغر زهر غم کشیدة ماست ۱
رخش امّید تا به کی تازیم
وحشی مدّعا رمیدة ماست ۲
خاطرش از طرب مرنجانید
ای دل و دیده، غم رسیدة ماست ۳
آنچه ز اسباب عشق مانده به ما
آرزوی به خون تپیدة ماست ۴
در ره عشق هر کجا بینی
نقش پای سر بریدة ماست ۵
داده از خاک پای یار نشان
منّت توتیا به دیدة ماست ۶
زیب تابوت ما شود فیّاض
هر گل حسرتی که چیدة ماست ۷
ساغر زهر غم کشیدة ماست ۱
رخش امّید تا به کی تازیم
وحشی مدّعا رمیدة ماست ۲
خاطرش از طرب مرنجانید
ای دل و دیده، غم رسیدة ماست ۳
آنچه ز اسباب عشق مانده به ما
آرزوی به خون تپیدة ماست ۴
در ره عشق هر کجا بینی
نقش پای سر بریدة ماست ۵
داده از خاک پای یار نشان
منّت توتیا به دیدة ماست ۶
زیب تابوت ما شود فیّاض
هر گل حسرتی که چیدة ماست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - ما به این بی‌اعتباری چرخ سرگردان ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - در عشق تو ناله پیشة ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
