خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از گلستان سعدی، با زبانی عاشقانه و پرتصویر، به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر آن بر طبیعت می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند تبدیل آب به آتش و شمشیر، قدرت جذابیت معشوق را به تصویر می‌کشد و در عین حال، از نامحرمی و حفظ حیا نیز سخن می‌گوید.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نامحرمی و حیا نیاز به درک اجتماعی و اخلاقی دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.
شماره ۸۴ - به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
برفروزی چو رخ، آتش شود از خوی تو آب ۱
تو به این مایه حیا باز مکن جیب، مباد
که ز نامحرمی باد شود بوی تو آب ۲
بر لب جو مخرام ای بت رعنا ترسم
که بدزدد روش از قامت دلجوی تو آب ۳
در کفت آینه نبود که پی شیشة دل
سنگ برداشتی و شد به کف از خوی تو آب ۴
بس که در کشتن فیّاض شدی گرم شتاب
شده شمشیر ز بیم تو به پهلوی تو آب ۵
برفروزی چو رخ، آتش شود از خوی تو آب ۱
تو به این مایه حیا باز مکن جیب، مباد
که ز نامحرمی باد شود بوی تو آب ۲
بر لب جو مخرام ای بت رعنا ترسم
که بدزدد روش از قامت دلجوی تو آب ۳
در کفت آینه نبود که پی شیشة دل
سنگ برداشتی و شد به کف از خوی تو آب ۴
بس که در کشتن فیّاض شدی گرم شتاب
شده شمشیر ز بیم تو به پهلوی تو آب ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳ - ز روح باده صد ره گرچه خالی شد تن مینا
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - بنشین که بی‌رخ تو ندارم قرار و تاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
