شماره ۲۲ - کارگر نیست به غم تیشة اندیشة ما

کارگر نیست به غم تیشة اندیشة ما
خورد ای کاش همان بر سر ما تیشة ما ۱

نخل ما بار ترقی ندهد پنداری
که به فولاد فرو رفته رگ و ریشة ما ۲

چه عجب گر چو کتان ماه فرو ریخت ز هم
دم ز مهتاب زند برق دمِ تیشة ما ۳

دل ما جمع نخواهد که شود با دل تو
ترسم ای دوست که بر سنگ خورد شیشة ما ۴

نیستی مرد سبک حملگی ما فیّاض
پنجه در سنگ زند شیر تو در بیشة ما ۵