خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ بیانگر حالات عاشقانه و رنج‌های عشق است. شاعر از مستی و شراب به عنوان نمادی از عشق و شیدایی یاد می‌کند و از ناله‌ها و فغان‌های خود سخن می‌گوید. او از لطف و جفای معشوق می‌گوید و این که هرگز از عشق دست نکشیده است. در نهایت، شاعر وفاداری خود را به معشوق نشان می‌دهد و از هلاک شدن در جفای او سخن می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند شراب و مستی نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۱۶ - گر مستی‌یی ز لعل بتان می‌کنیم ما
گر مستی‌یی ز لعل بتان می‌کنیم ما
در مستی شراب نهان می‌کنیم ما ۱
رسواترست ناله ی لب بستگانِ بیم
ما را خمش مکن که فغان می‌کنیم ما ۲
طفل سرشک بر مژه فریاد می‌کند
ورنه ز شکوه منع زبان می‌کنیم ما ۳
از یک نگاهِ لطف به تاراج رفته‌ایم
سودی که می‌کنیم زیان می‌کنیم ما ۴
هر دم ز موج ناله گم گشته در سراغ
غم‌نامه‌ها به دوست روان می‌کنیم ما ۵
هرگز خلاف عجز و تنزّل نکرده‌ایم
کاری که کرده‌ایم همان می‌کنیم ما ۶
فیّاض می‌شویم هلاک جفای دوست
آخر وفای خویش عیان می‌کنیم ما ۷
در مستی شراب نهان می‌کنیم ما ۱
رسواترست ناله ی لب بستگانِ بیم
ما را خمش مکن که فغان می‌کنیم ما ۲
طفل سرشک بر مژه فریاد می‌کند
ورنه ز شکوه منع زبان می‌کنیم ما ۳
از یک نگاهِ لطف به تاراج رفته‌ایم
سودی که می‌کنیم زیان می‌کنیم ما ۴
هر دم ز موج ناله گم گشته در سراغ
غم‌نامه‌ها به دوست روان می‌کنیم ما ۵
هرگز خلاف عجز و تنزّل نکرده‌ایم
کاری که کرده‌ایم همان می‌کنیم ما ۶
فیّاض می‌شویم هلاک جفای دوست
آخر وفای خویش عیان می‌کنیم ما ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - آیینه ی هر لاله عذارست دل ما
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
