خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا شعری است که در آن شاعر با استفاده از زبان طنز و کنایه، به بیان احساسات و تجربیات خود می‌پردازد. در بخشی از شعر، شاعر به عشق و عمر عاشق اشاره می‌کند و در بخش دیگری با طنز به گفت‌وگو با فردی به نام "غرزن" می‌پردازد.
زبان شعر دارای کنایه و طنز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و عمر عاشق نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شمارهٔ ۲۰ - عمر عاشق
عمر عاشق از آن . . . ون نور دین پرداز
کرد غر آخته بیرون که منم جولاهه ۱
هم کنون بینی کش میر حواله . . . اید
گوید ای غرزن برکش غله نه ماهه ۲
ورنه در . . . ون زنت از نی تا ایر حمار
بسر حمدان صد باره کنم ده راهه ۳
کرد غر آخته بیرون که منم جولاهه ۱
هم کنون بینی کش میر حواله . . . اید
گوید ای غرزن برکش غله نه ماهه ۲
ورنه در . . . ون زنت از نی تا ایر حمار
بسر حمدان صد باره کنم ده راهه ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹ - بد دل و بد طلعت و بد روی و بد دیدار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱ - یاد داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
