خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر یا قطعه ادبی است که با لحنی طنزآمیز و انتقادی به توصیف وضعیت فردی می‌پردازد که در فقر و درماندگی به سر می‌برد. شاعر از عباراتی مانند "غلامباره" و "جولاهه کار مانده" استفاده کرده تا وضعیت نابسامان فرد را به تصویر بکشد. همچنین، اشاره‌هایی به ظاهر فرد مانند ریش و سبلت دارد که ممکن است نمادی از وضعیت او باشد.
متن دارای لحن انتقادی و طنزآمیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم مانند "فقر" و "غلامباره" نیاز به درک اجتماعی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگر
هان ای کل تا زدم مزن لاف
ای تو بره ریش . . . غراره ۱
در سبلت و ریش خویش بنگر
هست از در عبرت و نظاره ۲
جولاهه کار مانده گوئی
غرداش نهاده بر تغاره ۳
گوئی که غلامباره ام لیک
گوی و غری غلام باره ۴
انداخته باد یا نگونسار
در فقر چه از سر مناره ۵
ای تو بره ریش . . . غراره ۱
در سبلت و ریش خویش بنگر
هست از در عبرت و نظاره ۲
جولاهه کار مانده گوئی
غرداش نهاده بر تغاره ۳
گوئی که غلامباره ام لیک
گوی و غری غلام باره ۴
انداخته باد یا نگونسار
در فقر چه از سر مناره ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۶ - پرکارتر از سوزنی امروز کجاست
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولوله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
