خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا از اشعاری تشکیل شده‌است که از کلمه‌ی «خر» به‌صورت استعاری استفاده می‌کند و به‌ظاهر به انتقاد از برخی رفتارها یا شرایط می‌پردازد. در برخی ابیات، به ترس از تاوان دادن، ناتوانی در حرکت یا ایستادن، و توصیه به عدم نگرانی اشاره شده‌است. همچنین، نام مکان‌هایی مانند سمرقند، بخارا، و خرقان نیز ذکر شده‌اند.
این متن ممکن است حاوی مفاهیم استعاری و انتقادی باشد که برای درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز است. همچنین، برخی واژه‌ها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم یا نیازمند توضیح باشند.
شمارهٔ ۳۵ - خر مغ
تاج خرقان ببخارا بلب جوی بشیر
خر مغ . . . اد و بترسید ز تاوان دادن ۱
بسمرقند کنونهم خر مغ می طلبد
تا به . . . اید که ز حرفت نتوان استادن ۲
خر خمخانه ز من چون خر بر یخ مانده است
عاجز از رفتن و استادن و از افتادن ۳
گفتم ای خواجه بدین حال مغ اندیش مباش
خر مغ نیست توانی خر ترسا . . . ادن ۴
خر مغ . . . اد و بترسید ز تاوان دادن ۱
بسمرقند کنونهم خر مغ می طلبد
تا به . . . اید که ز حرفت نتوان استادن ۲
خر خمخانه ز من چون خر بر یخ مانده است
عاجز از رفتن و استادن و از افتادن ۳
گفتم ای خواجه بدین حال مغ اندیش مباش
خر مغ نیست توانی خر ترسا . . . ادن ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۴ - اینست خشم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۶ - خاک خراسان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
