خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
نظامی در خراسان گشنیز می‌خورد و به شهر خودش می‌گوید که خودش را بشناسد تا فراموشی‌اش را به او نشان دهد. سپس اشاره می‌کند که باید کمان را به سوی هدف گرفت و فراموشی را به پشت افکند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی تحلیل مفاهیم عمیق تر را دارند.
شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خورد
نظامی در خراسان خورد گشنیز
که تا گشتش رسن تابی فرامشت ۱
به شهر خویش گوئی خویشتن را
نماید کان چه . . . ونست آن به انگشت ۲
به . . . ون در برد باید سو کمان را
فرامشتش کند و افکند بر پشت ۳
که تا گشتش رسن تابی فرامشت ۱
به شهر خویش گوئی خویشتن را
نماید کان چه . . . ونست آن به انگشت ۲
به . . . ون در برد باید سو کمان را
فرامشتش کند و افکند بر پشت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - خر دجال
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - این چیست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
