خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به توصیف اقدامات و تجربیات شاعر می‌پردازد، از جمله گسترش فرش بزرگی به جهان، آزادسازی غلامان، و رویارویی با دشواری‌ها. شاعر همچنین به انتخاب راه درست و رهایی از غم و غصه اشاره می‌کند و در پایان، این شعر را به عنوان پاسخی به غزل خواجه سنائی معرفی می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و عبارات نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۲۷ - ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم

ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
بس . . . ن غلامان نکو روی دریدیم ۱

شلوار عروسان زره زلف گشادیم
بر گنبد ترکان پریچهره خزیدیم ۲

بس گنده مغلوک کهن را یله کردیم
ور گنده پی فرمان، دشنام شنیدیم ۳

بس کودک زرین کله سیم بناگوش
کو را بکله بر کله بوق کشیدیم ۴

از بهر رضای دل این . . . ر نگون بخت
از گنده کسان . . . ادن . . . نی طلبیدیم ۵

چون نیک نگه کردیم از روی حقیقت
راهی خوش و بهتر زره پشت ندیدیم ۶

آنراه رهانید مرا از غم و غصه
تا ظن نبری کاین ره بی مرزه گزیدیم ۷

اینست جواب غزل خواجه سنائی
ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۶ - جلال الدین کیست؟
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۸ - ای سنائی بیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.