خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که در آن شاعر از ویژگی‌ها و توانایی‌های خود سخن می‌گوید. او خود را سوزن‌اندازه، تیرانداز، مهمان‌نواز و جوانمرد توصیف می‌کند و از خدماتش به دیگران مانند مهمان‌نوازی، تیراندازی و آرایش صحبت می‌کند. همچنین، او از دعوت دیگران به شهر خود و آوازه‌خوانی یاد می‌کند.

این متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند که برای گروه سنی بالاتر مناسب‌تر است.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۱۰ - سوزنیم

سوزنیم، مرد باندازه . . . ر
تازه دل و غاز رخ و یازه . . . ر ۱

راست باندازه . . . ر منست
هر که بود خورده بی اندازه . . . ر ۲

بهر سپداری هر گنده ای
دارم یک تیر چو اندازه . . . ر ۳

تازه مسافر چو درآید ز راه
راست کنم تا در دروازه . . . ر ۴

بر سر هر کوی جوانمرد وار
نفل برون آرم و پر وازه . . . ر ۵

چون ز سر کوی نگارم رسد
پیش برون آرمش از گازه . . . ر ۶

آش نهم حلق فرودینش را
بر عوض قلیه دو پیسازه . . . ر ۷

پیش کشم جلت سرینش همی
نعل زره بندم و شیرازه . . . ر ۸

وز پی آرایش رخهای . . . نش
آب سپیده زنم از غازه . . . ر ۹

تا بر من باشد هر ساعتی
میدهمش تازه بر تازه . . . ر ۱۰

در زدم آوازه دعوت بشهر
بر اثر دعوت و آوازه . . . ر ۱۱
وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۱ ۲۳۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹ - آنشب که مرا بود می وصل بکف بر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱ - سوزنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.