غزل ۶۵ - ای مدعی از طعن تو ما را چه ملالست

ای مدعی از طعن تو ما را چه ملالست
بارد و قبول تو چه نقص و چه کمالست ۱

گیرم که جهان آتش سوزنده بگیرد
بی آب شود جوهر یاقوت محالست ۲

اینجا سر بازارچهٔ لعل فروشیست
مگشا سر صندوق که پر سنگ و سفالست ۳

مارا به هما دعوی پرواز بلند است
باری تو چه مرغی و کدامت پر و بالست ۴

با بلبل خوش لهجهٔ این باغ چه لافد
سوسن به زبان آوری خویش که لالست ۵

خوش باشد اگر هست کسی را سر پیکار
ناورد گه ما سر میدان خیالست ۶

خاموش نشین وحشی اگر صاحب حالی
کاینها که تو گفتی و شنیدی همه قالست ۷